dies unus

 

Serce i umysł były nieładem

Ciało pustkowiem

Marzenie o miłości unosiło się nad błękitem oczu

a jego nagłe spełnienie było zaskoczeniem

 

I od tamtej pory

Czas spędzany razem można było nazwać nocą

A czas oddzielnie można było nazwać dniem

„już teraz wiem, że dni są tylko po to, by do ciebie wracać każdą nocą złotą”

Factumque est vespere et mane, dies unus.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s