Dies septimus

Co może zwykły człowiek zrobić w siedem dni, by poczuć się jak Bóg:

stworzyć sobie niebo i ziemię

Wodę i Ląd

Księżyc i Słońce

Rośliny i Zwierzęta

Córkę lub Syna.

A potem pomyśleć o sobie, z dystansu szczytu własnego nosa spojrzeć –

i paląc wspólnie papierosa stwierdzić, że

czas odpocząć od siebie, siódmego dnia tego.

to się dzieje z ludźmi, gdy mają wszystko, ale nie mają siebie

w sobie nawzajem

i Boga w sercu,

to się dzieje z ludźmi, gdy nie prawie mają nic,

a chcą szczęściem tego świata wreszcie żyć,

zmęczeni stwarzającym niszczeniem –

odpocznijmy.

Et requievit die septimo ab universo opere, quod patrarat

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s